हा क्षण!

आज इतका सुंदर पाऊस पडतोय. वाटलं काहीतरी छान करावं.
मग इथे लिहायला घेतलं.
नवा ब्लॉग...मनस्वी.

सकाळी  मी स्वच्छता मोहीम राबवली. म्हणजे "cleaning the clutter". एक कप्पा नीट पुसून लावून ठेवला.
घरात  किती विविध कपाटे आणि कप्पे. तिथे काय काय जमून, साचून रहातं. धूळ जमते.
घाईत आपण दुर्लक्ष करतो. बघू, वेळ मिळाल्यावर नीट ठेवू म्हणतो.
गोष्टी जमत जातात. एकावर एक टाकल्या जातात.
कधी कधी वरवरचं आवरतो आपण. मग जरासं बरं वाटतं. पण जरासच. कारण खालच्या वस्तू गुदमरतात. त्यांच्या नाका-तोंडात धूळ गेलेली असते आपण वरवर झटकलेली.
मग  त्या वाट पहात रहातात...

गेलं वर्षंभर मी ही खूप वाट पहात्ये.
मनातल्या साठलेल्या, उरलेल्या, विसरलेल्या, जपलेल्या, राहून गेलेल्या, हट्टाने ठेवलेल्या, प्रयत्न करूनही न विसरलेल्या अशा अगणित गोष्टी, किस्से, आठवणी, वचने, शब्द, भावना, राग, त्वेष, ठसठस...हे सगळं विसरून कसलीतरी वाट पहात्ये. नव्याची!
कधी नव्हे इतकी भविष्याबद्दल विचार करत्ये....
कधी नव्हे ते मन इतकं मोकळं ठेवलंय....नव्यासाठी.
खरंच सगळं विसरून गेले आहे...गेल्या काही वर्षातलं....राहिलेलं आणि ठेवलेलं.

नव्याविषयी अनेक कल्पना रंगवत्ये मनात...
मन विश्वास ठेवत नाही काही वेळेला. पण ठीक आहे.
मनाला आपणच शिकवायचं असतं. विश्वास ठेवायला.
झगडा चालू रहातो. मग समजवायचं मनाला. गप्प करायचं.

मुख्य म्हणजे घरात वस्तू साठून रहातात पण मनात मात्र विचारांची सतत वर्दळ असते.
ती आपण नियंत्रित करायची. आणि काही साठून द्यायचं नाही.
थोडक्यात, मनाचं ""cleaning the clutter" सतत करत रहायचं. असं मी ठरवलंय.

आज छान पाऊस पडतोय. मी त्याचाच आनंद घेत्ये.
जुने पाऊस विसरून जायचे. किंवा चित्रासारखे फ्रीझ करून ठेवायचे.
सहज  मागे वळून एक नजर टाकायला. पण त्यात रमायचं नाही फार.
आता फक्त नव्याचा आनंद घ्यायचा.
आणि नवीन म्हणजे ताजं, आत्ताचं, या क्षणाचं.
कारण तेच खरं आहे. तेच आहे. आत्ता आहे पण मग नसेल.
म्हणून आत्ता जगूया.
हा श्वास खरा, हा क्षण खरा....
स्वच्छ, ताजा, मोकळा, सुंदर!